W wiekszosci przypadków omawiane wyroby znajduja zastosowanie w srodowiskach charakteryzujacych sie niszczacym oddzialywaniem kwasów i zasad

W większości przypadków omawiane wyroby znajdują zastosowanie w środowiskach charakteryzujących się niszczącym oddziaływaniem kwasów i zasad. W związku z tym laboratoryjne metody badania ich odporności uwzględniają te dwa krańcowo różne przypadki. Wyroby kwasoodporne w urządzeniach przemysłowych poddane są zwykle działaniu gorących kwasów o różnym stężeniu względnie działaniu ich par. Najczęściej stosowane metody określania kwasoodporności materiałów ceramicznych uwzględniają bądź badanie proszków przygotowanych z takich materiałów, bądź też badanie próbek twardych i zwartych wyciętych z wyrobów, bądź też całych wyrobów. Pierwsza metoda ma zastosowanie w odniesieniu do proszków o różnej granulacji, poddawanych działaniu gorących odpowiednio dobranych kwasów lub ich mieszanin i trwa stosunkowo krótko. Metoda druga wymaga dłuższego czasu i daje wyniki przybliżone do uzyskiwanych w skali przemysłowej, jednak trudne do ujęc ia ilościowego. Określanie kwasoodporności materiału sproszkowanego, tj. oznaczanie rozpuszczalności, według normy PN-59/C-60020 obejmuje przygotowanie mlewa o ziarnie 0,5-:-0,75 mm opłukanego wodą i wysuszonego, kolejne poddanie tegoż w parownicy porcelanowej pod nakryciem działaniu roztworu o składzie: 50 cm- H2S04 0 c. wł. 1,84, 20 cm HN03 o c. wł. 1,4 oraz 130 cm- wody destylowanej na 100 g mlewa, ogrzewanego w takiej mieszaninie na łaźni piaskowej do czasu ukazania się dymów kwasu siarkowego. [więcej w: ława drutowa, głębokość przemarzania gruntu, lepiszcza bitumiczne ]

Powiązane tematy z artykułem: głębokość przemarzania gruntu lepiszcza bitumiczne ława drutowa