Po ostudzeniu i rozcienczeniu roztworu woda

Po ostudzeniu i rozcieńczeniu roztworu wodą, po dodaniu 10 cm kwasu azotowego, mieszaninę ogrzewa się przez fi minut, odsącza, przemywa roztworem NH4CI i wodą osad zebrany na sączku, suszy i waży. Strata mlewa na ciężarze, która w zasadzie nie powinna przekraczać 1010 wyraża jego kwasoodporność (KW) w wysokości 99% KW= (N-M) 100 gdzie: N – naważka próbki, M – masa próbki po prażeniu. Korzystając z drugiej metody, wprowadzonej m. in. w Instytucie Materiałów Ogniotrwałych w Gliwicach, kostki wycięte z materiału poddanego badaniu, o wymiarach 5X5X5 cm i ciężarze c, suszy się, waży i ogrzewa pod chłodnicą zwrotną w ciągu 8 dni w 75-procentowym kwasie siarkowym. Przez cały omawiany okres obserwuje się zmiany zachodzące na powierzchni próbek w czasie gotowania. Czas, po którym następują różne fazy zniszczenia, odnotowuje się i szczegółowo opisuje rodzaj i charakter zachodzących zmian (wżery, odpryski itp. ). Następnie próbki oziębione i w yjęte z naczynia opłukuje się wodą destylowaną, suszy i ponownie waży (ciężar b). Stwierdzona strata na ciężarze określa kwasoodporność materiału KW= (a-b) 100 Dodatkowe oznaczenie wytrzymałości na ściskanie kilku kostek wyciętych z tego samego materiału, przed i po gotowaniu w kwasie, pozwala poznać obniżenie się ich zwartości pod wpływem oddziaływania kwasu, a tym samym ich trwałość w opisanych warunkach. Metoda badania kwasoodporności na kostkach wyciętych z tworzywa ceramicznego nosi nazwę metody von Thiela. [patrz też: Drewniane tarasy, białe listwy przypodłogowe, Listwy przypodłogowe ]

Powiązane tematy z artykułem: białe listwy przypodłogowe Drewniane tarasy Listwy przypodłogowe