Normy zagraniczne.

Normy zagraniczne. Tak samo jak w Polsce również w innych krajach istnieją normy dotyczące cementów. Normy te jednak w poszczególnych krajach różnią się pomiędzy sobą. Różnice dotyczą rodzajów znormalizowanych cementów oraz wymagań co do warunków technicznych i metod badań. Zależnie od rozwoju i potrzeb budownictwa w danym kraju używane są rodzaje cementu, o różnych właściwościach. Metody badania cementów również wykazują różnice, były one bowiem opracowywane na podstawie badań prowadzonych osobno w każdym prawie kraju. Nie było międzynarodowego porozumienie w dziedzinie normalizacji cementu. Poznanie metod badania i wymagań dotyczących warunków technicznych poszczególnych rodzajów obcych cementów jest ważne ze względu na rozwijający się eksport cementu polskiego. Często bowiem nabywcy cementu wymagają, aby dostarczano go w gatunku i o właściwościach odpowiadających wymaga-niom normy danego rodzaju. Najczęściej cement sprzedawany jest za granicę według wymagań norm radzieckich, angielskich lub amerykańskich. Czas wiązania. Metody badania czasu wiązania według normy polskiej i norm zagranicznych. Jak widać , różnice polegają przede wszystkim na sposobie przygotowywania zaczynu i wykonanie pomiaru. Aparaty używane do oznaczania czasu wiązania nie różnią się zasadniczo między sobą. Zmiana objętości. Normy: polska, radziecka i amerykańska przewidują badanie zmiany objętości na plackach z zaczynu cementowego, w kąpieli parowej, powietrznej i wodnej, norma zaś angielska – w pierścieniu Le Chateriela. Stopień zmielenia. Norma amerykańska zawiera prócz metody sitowej również metody badania powierzchni właściwej cementu, norma angielska przewiduje tylko badanie powierzchni właściwej. Cechy wytrzymałościowe. Największe różnica w metodach badania cementu stosowanych w różnych krajach wykazują metody badania cech wytrzyma-łościowych. Różnice pomiędzy poszczególnymi normami polegają przede wszystkim na: 1) rodzaju badanej wytrzymałości może to być wytrzymałość na zginanie, rozrywanie i ściskanie: 2) stosowaniu przy sporządzeniu normalnej zaprawy różnych ilości znor-malizowanego piasku, różnego pochodzenia i uziarnienia; 3) stosowaniu różnej ilości wody do normalnej zaprawy. 4) sposobie formowania próbek wzorcowych o różnych wymiarach i kształtach. Poza tym różnice zachodzą również w pomiarach i sposobie wyliczania wyników. Wszystkie normy przewidują badania wytrzymałości kształtek próbnych sporządzonych z normalnej zaprawy cementowej, tj. mieszaniny określonej ilości cementu, piasku i wody. [podobne: Listwy przypodłogowe , podłogi drewniane , deska elewacyjna ]

Powiązane tematy z artykułem: deska elewacyjna Listwy przypodłogowe podłogi drewniane